Bobrowa Tama

[Postrzępiona Łapa]

Pozostawił jej reakcje bez komentarza, ponieważ uznał że nie ma sensu tego tłumaczyć. Jeżeli rzeczywiście jest mądra zrozumiała przesłanie płynące z tamtej wypowiedzi. Był już zmęczony tą całą sytuacją. Wszelkie groźby już na nic się nie zdadzą, wykończyło go to całe "bycie przestraszonym". Dlatego kiedy kotka wystawiła kły, na małym ciele nie zjeżył się nawet jeden włosek.
- Paryż... całkiem ładne imię. Ja jestem Strzępek, urodziłem się w klanie rzeki. A ty skąd jesteś? - Chciał dowiedzieć się jak najwięcej o tej Paryż. Zaciekawiła go jej postać, jeszcze nigdy nie spotkał takiego kota. A takie znajomości mogą przydać się w przyszłości. Nie ma pośpiechu, wieć trzeba wydobyć z niej jak najwięcej. A jednak nie chciał, tego robić zbyt ostentacyjnie. Jeśli by ją zdenerwował, sytuacja mogłaby wymknąć się spod kontroli, a on nie wróciłby do domu w jednym kawałku. Nie, tę grę trzeba będzie rozegrać z finezją. Dobrym pomysłem będzię okazać swoją lojalność wobec klanu, jednocześnie nie prowokując kotki.
- Co robisz na naszym terenie? - Zamruczał łagodnie, prostując się na wzór rozmówczyni. Kiedy jednak do głowy przyszła mu jeszcze jedna rzecz, skrzywił się. Tym razem zadał pytanie mniej uprzejmie, z nutką urazy. - I czemu próbujesz mnie przestraszyć? -