Trening Paprociowej Łapy

[Spalająca Gwiazda]

Paproć popływał, ale tylko do momentu, kiedy załapał, że wszystko już umie i więcej tego nie potrzebuje. Nauczył się, super, ale po co mu więcej? I tak był najlepszym pływakiem w Rzece, przecież urodził się takim i to wszystko było po prostu zbędne. Skra w tym momencie grał mu na nerwach i Paproć coraz mocniej musiał się powstrzymywać, żeby nie rozerwać go na strzępy, albo nie wpechnąć mu siłą łba pod wodę.
Tak więc Paproć, nie czekając na rozkaz Skry ani nic, wyszedł po prostu z wody, gdy mu się podobało.
- Już umiem - rzucił do mistrza, nim ten zdołał cokolwiek powiedzieć albo wciągnąć go z powrotem do wody. - Co teraz? - spytał. Przecież nie mieli wiele do powtórzenia i Paproć lada chwila powinien kończyć trening. Jeszcze chwila i będzie przywódcą...