Świerczyna

[Płonący Las]

Jeżeli chodzi o trening Ogórka to była tak jak z każdym terminatorem Płomyka. Na początku byli mocno zaangażowani a po chwili łapało ich choróbsko lub znikali. A w najgorszym przypadku po prostu umierali. Czemu? Kto wie. Sam kocur uważał, że najwidoczniej Gwiezdni chcą dać innym do zrozumienia, że Płomyk nie jest dobrym nauczycielem. Bo tak było. Nie miał cierpliwości do irytujących smarkaczy ani też chęci pilnowania ich cały czas. Mógł sobie mówić co chciał ale i tak robili swoje. No to niech robią swoje. Jego to mało obchodzi.
Tak wiec jak na razie trening stał i to nie z jego powodu. Może znów ruszy jak Ogórek wyzdrowieje ale kto wie. On już stracił nadzieje w młodych.
Uśmiechał się głupio w stronę Wirka. W ogóle się nie przejmując jego warknięciami. Nie bał się go. Czemu? Po pierwsze był jedną wielką masą futra z tycim móżdżkiem. Po drugie Wirek nie mógł się na niego rzucić bo był Płomyk przecież jego wybawcą. Więc miał taką małą kartę przetargową.
– Ah… A ty jak zwykle nie masz poczucia humoru. – westchnął przeciągle. Nic dziwnego, że jest sam jak ten palec. – W przeciwieństwie do Ciebie nie myślę tylko o robocie. Powinieneś również zacząć. – rzucił luźno.