Trening Jaśminowej Łapy

[Kwitnący Jaśmin]

Odwrócił wzrok na swoje łapki, nie wytrzymując presji patrzenia mistrzyni w oczy. Był gotowy na skarcenie, krzyki, czy cokolwiek, jednak… Dostał po prostu upomnienie. Nie było ono ciepłe i motywujące, jednak o dziwo nie najchłodniejsze, jakie mogło wyjść z pyska kremowej. Westchnął próbując opanować te piekielne łzy, ale chcąc nie chcąc dalej napływały do oczu. No i nareszcie, tama pękła wraz z napływem kolejnych słów kremowej. Mistrzyni miała racje, całkowitą racje, powinien się bardziej postarać. Płaczem przecież nic nie zdziała, więc czemu na gwiezdnych nie mógł się uspokoić. Kolejny głęboki wdech… Dalej nic. Nosz uspokój się już, nic wielkiego się nie stało. - D-dobrze, przepraszam - dodał pociągając nosem, a następnie żwawym krokiem podszedł do drzewa. Łapką ostrożnie odkurzył liście i na szczęście, była tam wrona. Terminator poczuł lekką ulgę, wytarł łapką łzy i wziął zwierzynę w pyszczek. Odwrócił się w stronę mistrzyni, jednak wciąż nie patrzył jej w oczy. Tym razem nie tylko przez presje, ale również przez lekki wstyd by pokazać swoje marne, załzawione oczka.