Trening Jaśminowej Łapy

[Kwitnący Jaśmin]

Wyprostował się, wysłuchując wytłumaczenia beżowej. Ktoś odpowiedzialny, broni słabszych… Brzmiało to majestatycznie i Jaśmin o dziwo był na drodze, by zdobyć tę rangę. Jednak czy uda mu się nabrać siły, by rzeczywiście godnie bronić słabszych, jak to mistrzyni wytłumaczyła? To się dopiero okaże, na razie będzie musiał dać z siebie sto procent! Następnie był medyk i… Oh. Wiedział o leczeniu ran i chorób, ale psychicznie? Barwna woda sprawiał wrażenie ogarniętego, tak samo, jak jego terminatorzy, więc pewnie kilka osób skorzystało z tej formy pomocy… Jednak jaśminek nie przepadał za mówieniem o swoich problemach z obcymi. Owszem, spędził trochę czasu w lecznicy jako kociak i poznał troszkę bliżej medyków, ale wciąż… Wolał się wyżalić tacie, z którym się lepiej znał. O Pomocniku medyka natomiast nigdy nie słyszał. Mieli takiego w klanie? Nie kojarzył, jednak wiadomość o jego istnieniu, jak i oczywistej randze terminatorze medyka przyjął ze skinięciem głową i krótkim mhm które wydobyło się z jego pyszczka.
I nastał przywódca, ranga, która wywoływała największy podziw u kocura. Nie doświadczył nigdy rządów Czerwonej Gwiazdy, jednak wciąż, sama wizja, że jeden kot ze swoim zastępcą rządzą klanem była niesamowita. Jeszcze dochodziły te, dodatkowe życia! Nie wiedział o co chodziło z tym charknięciem wojowniczki, więc po prostu zignorował je, skupiając się całkowicie na materiale. Zastępca też brzmiał na kogoś niesamowitego. Nigdy pewnie nie zdobędzie tej rangi, ale samo wyobrażenie, że nosi taką było ekscytujące, choć trochę przytłaczające. Z kociętami w sumie zgadł, mistrzyni tylko rozwinęła jego myśli, na co po prostu przytaknął i… Oj, kolejna ranga, o której zapomniał… - Matka? A nie chodzi o opiekuna…? Wiem, że opiekują się kociętami. Moja mama była nim przez chwile jak byłem jeszcze kociakiem i… W sumie tylko nas karmiła… - dodał, spoglądając gdzieś na bok. To nie było za fajne wspomnienie...