Trening Szalejącej Łapy

[Szalejąca Zamieć]

- Boję się że JA komuś zrobię krzywdę! Że- że będę musiała- komuś coś zrobić, bo tak robią wojownicy, tak?? O to chodzi w byciu wojownikiem, o robienie krzywdy innym, tak? To zrobili z Paprociową Łapą?! Gdzie on jest?! Co się z nim stało, dlaczego to wszystko- ma-ma mówiła, że on był głupi, ale- ale był częścią Klanu Rzeki, tak?? A Klan ma sobie pomagać, a nie robić sobie krzywdę nawzajem, tak? On nie przestrzegał kodeksu i teraz go nie ma i co jeśli ze mną będzie tak samo albo co jeśli ja będę musiała kogoś tak skrzywdzić bo inaczej nie będę warta bycia wojownikiem- - chciała mówić dalej. Cykuta wyraźnie miała do powiedzenia więcej, ale zabrakło jej oddechu, zapowietrzyła się i zaczęła kasłać, bo zaschło jej w gardle.

A potem, dalej łkając, ponownie skuliła się przy ścianie Chruśniaka, wtulając nos w swój nastroszony w nerwach ogon. Czy bała się, że ktoś ją skrzywdzi? Tak, ale bała się też, że ona, chcąc nie chcąc, też może kogoś skrzywdzić. Na ten moment tylko tyle rozumiała z tego całego bycia wojownikiem, to wszystko kręciło się wokół krzywdzenia kotów które są głupie i źle postępują. To stało się z Paprociową Łapą, tak? To samo stanie się z nią, bo była głupia i nie chciała przestrzegać tego kodeksu który był stworzony dla kotów, które nic innego poza krzywdzeniem innych nie potrafiły.

- Zostaw mnie - pisnęła płaczliwie, nie zerknąwszy jednak nawet na swojego mentora; i skuliła się bardziej, jakby naprawdę chciała zniknąć Łabędziej Gwieździe z oczu.