Samotny Kamień

[Głębinowy Minóg]

– Aha, jasne. Dopiero co sam wspominałeś o tym jakich to kotów nie spotykałeś w Ciemnym Lesie. Brzmi jak przyznanie się do winy. – oblizałem nerwowo pysk, chociaż zaraz jakiś złośliwy uśmiech na nim zagościł. Typiarz się miotał teraz, podłożył się głupio i zrozumiał swój błąd, więc próbował się jakoś wygrzebać z sytuacji, ale na próżno. Nie byłem naiwny by mu teraz uwierzyć na słowo. – Jak nie jesteś z Ciemnego Lasu to udowodnij. – dorzuciłem jeszcze. Nie miałem pojęcia w jaki sposób by miał tego dokonać, ale wierzyłem swojej intuicji. Na pewno rozpoznam sensowne dowody.
– Słyszałeś kiedyś o czymś takim jak choroba, platfusie? Żywych czasem dopada, wiesz? Ale w przeciwieństwie do twojego stanu to nie jest coś czego parę ziółek nie naprawi. – machnąłem zamaszyście ogonem, przecinając ze świstem powietrze. To moja sprawa, że jeszcze nie udało mi się dotrzeć do Królikarni, ale zdecydowanie nie wyglądałem gorzej od burego trupa.