Trening Drzemlikowej Łapy

[Drzemlikowa Łapa]

Zmarszczyła brwi, kiedy Kościste Wybrzeże wyburczał odpowiedź. Kocur wydawał się być poirytowany koniecznością szkolenia jej - a może to był po prostu jego styl bycia? Nie wiedziała, ale zaczęło ją to trochę denerwować. W pierwszej chwili chciała się go spytać, czy coś jest nie tak, jednak szybko zrezygnowała; nie burzyła się dalej i nie odezwała ani słowem, tylko podążyła za nim, uważając, żeby nie poślizgnąć się na wilgotnych kamieniach, nie mając ochoty zbierać swoich zębów wybitych po możliwym upadku.
Nie odpowiadał też na jej pytanie, co już ją rozdrażniło. Czyżby miał aż tak zły humor, żeby nie chcieć jej odpowiedzieć na proste pytanie? Może sam jeszcze nie wiedział co będą robić? Dopiero w połowie drogi na drugą stronę odezwał się. Pływanie wydało jej się świetne, w zasadzie jak wszystko inne, ale pływać jeszcze okazji sprobowac nie miała - mimo, że chciała, to w obozie zdecydowanie nie było ku temu warunków, a poza obóz wyjść wcześniej nie mogła, bo jej Pierwiosnek nie pozwolił.
- No, nie, nigdy nie pływałam. Ale, oczywiście, jestem prawdziwą Rzeczniaczką, poradzę sobie!