Trening Skalistej Łapy

[Zbutwiały Pień]

Prawdopodobnie nie ważne jaką porę dnia czy nocy Szafirek by mu zaproponował, Skała i tak zgodziłby się bez marudzenia. Bo nawet jeśli by mu nie odpowiadały, czy istniało dla niego w tym momencie cokolwiek ważniejszego od treningu? Raczej nie.
O Kodeksie słyszał, nawet jeśli nie pamiętał wszystkich jego punktów. Trudno byłoby być synem Skrzącego Słowa i nigdy się o nim niczego nie dowiedzieć. Te zasady, a przynajmniej część z nich również kiedyś musiały mu się obić o uszy, chociaż większości zdążył już zapomnieć. Ale teraz na pewno postara się pamiętać o nich bardziej, szczególnie, że zaczynały dotyczyć go bezpośrednio. Żadnych pytań do nich nie miał, więc po wysłuchaniu wszystkich jedynie skinął głową, na potwierdzenie, że rozumie i jest gotowy na kolejną część.
Na dalsze polecenie również zgodził się bez żadnych dodatkowych uwag i zaczął iść przed siebie. Niby Szafirkowy Pyłek był gdzieś niedaleko, nie zostawiłby go przecież całkiem samego na terenach w pierwszy dzień, ale mimo to, gdy patrzył wprost, widział jedynie rozległe tereny i żadnego kota na nich. I nie był pewny jak się czuł w takim położeniu, więc tym bardziej nie zamierzał o tym myśleć, a skupić się na swoim zadaniu. Dwa piszczki. Czyli najpierw trzeba jakiegoś znaleźć, zauważyć, usłyszeć, wyczuć... Cokolwiek by to nie było, starał się użyć swoich zmysłów, żeby natrafić na pierwszy trop.