Kretowisko

[Głębinowy Minóg]

Odpowiadam jedynie ruchem ogona – kolorowa kita przecina ze świstem powietrze. Nie ruszam się z miejsca, czekam aż liliowy oriental ruszy dalej, a następnie cofam się jeszcze po kartkę by schować obie zdobycze w jednym miejscu. Nie chcę ryzykować ponownego szarpania się frędzlami, a sama kartka nie przeżyje takiej akcji.
Obrzucam moją tymczasową kryjówkę krytycznym spojrzeniem i z zadowoleniem kiwam łbem. Spełni swoje zadanie. Odwracam się na pięcie i ruszam na poszukiwania, licząc na to, że tym razem to znowu do mnie los się uśmiechnie. Teraz jednak jestem już w stu procentach pewny, że nawet jak znajdę tyle śmieci, że nie dam ich wszystkich zabrać do obozu to prędzej zjem nadprogramowe niż podzielę się nimi z Kościstym.