Łęgi - wschód

[Dębowy Bór]

Powiedzieć, że była wściekła było niedopowiedzeniem. Była nakręcona i chętna przemocy, to na pewno, ale była w tym wszystkim również niesamowicie wściekła - bo jakim prawem ten pchlarz mógł sobie łazić po ich terenach jak po swoim, a potem nie dość, że ranił jej brata to jeszcze ją samą?

Kora fuknęła czując, jak pazury rudej pokraki zahaczają o jej brodę, jak rozcinają skórę. Nie było to nic, czego młoda gladiatorka by nie przeżyła, ale było irytujące. No. Przynajmniej będzie fajna blizna.

Przynajmniej umości sobie legowisko fajnym, rudo-białym futrem tego szczura.

Odetchnęła głęboko, raz, pospiesznie dotykając czubkiem języka zakrwawionej brody, ale zaraz znów wypruła do ataku, ponownie próbując wypłoszowi wskoczyć na grzbiet, wybić z równowagi i rozorać mu skórę, albo wzdłuż kręgosłupa, albo na barku, gdzie tylko sięgała pazurami.