Trening Szalejącej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Uśmiechnął się na stwierdzenie, że Cykuta mu zaufa. Nie brzmiała na przekonaną, ale to nic nie szkodziło. Wcale nie musiała być. Najważniejsze, że dawała mu szansę. Im. To już jeden krok do przodu.
Zaraz potem również został przyjemnie zaskoczony, gdy zaproponowała powrót do materiału treningowego; odbyli właśnie niełatwą rozmowę i nie zdziwiłby się, gdyby potrzebowała czasu w samotności, by sobie to wszystko poukładać. Może zastanowić się nad tym, co dalej. Skoro jednak nie chciała zostać sama, co więcej, była zmotywowana do działania, to Łabędź zapewnił, że jak najbardziej ma czas, umościł się wygodniej, owinął bok ogonem i zastanowił krótko.
— To co powiesz na rangi? — spytał, nie przestając łagodnie się uśmiechać. — Tyle wokół nich dzisiaj krążymy, że może dobrze byłoby sobie je odświeżyć.
A nuż coś rozjaśni jej się w głowie? Może wpadnie jakiś pomysł, w czym mogłaby się sprawdzić? Przy okazji był to o wiele lżejszy temat od Kodeksu, nie wymagał też ruszania się z Obozu. Idealnie na dzień taki jak ten.