Trening Jaśminowej Łapy

[Kwitnący Jaśmin]

Oczy Jaśminka radośnie rozbłysnęły, gdy Łabędź się zgodził. Nie marnując uderzenia serca ruszył za mistrzem, w międzyczasie słuchając jego słów i raczej ze wszystkim mógł się zgodzić! Łaciaty rozumiał czemu inni mogli tu widzieć zwykłe drzewo, ale o rety nikt nie powinien zaprzeczyć, że było zbyt idealne jak na przypadek.
Przytaknął na pozwolenie mistrza. No jasne, że chciał się rozejrzeć!! Kocurek szybko potupał do korzeni dębu i pierwsze co, to ostrożnie zaczął wskakiwać na nie. Dopiero gdy dotarł najwyżej jak mógł bez konieczności wspinaczki, rozejrzał się i… O rety… Było tu widać WSZYSTKO!! Łąki Klanu Wichru, lasy Klanu Cienia, nawet ich rzeczne Błyszczące Głazy! No Gromu nie widział, pień mu zasłaniał, ale na pewno też był piękny!! Łaciaty wytężył wzrok i spróbował może wypatrzeć jakiegoś kota łażącego po terenach, jednak z marnym skutkiem. Mmm szkoda, ale najważniejszy punkt wyprawy zaliczył i tylko to się liczyło.
Równie ostrożnie co przy wchodzeniu zaczął zeskakiwać z gałęzi i po krótkiej chwili stanął łapami na ziemi. Nie podszedł jednak od razu do Łabędzia, tylko pozwolił sobie na ostatnie spojrzenie przez ramię na drzewo. Przypomniało mu się, że jakiś czas temu dokładnie w tym miejscu odbyło się zgromadzenie… Ciekawe, jaka atmosfera panowała, gdy wszystkie cztery klany zebrały się w pokoju. Słyszał, że nie było do końca udane, ale moment, w którym koty zasiadały, spotykały znajomych z innych klanów musiał być prawdziwie magiczny. Może przy następnej okazji Jaśminek pojawi się na liście wybranych…? Wątpił, ale zawsze było fajnie pomarzyć.
- Skończyłem się rozglądąć - rzucił podchodząc do przywódcy z delikatnym uśmiechem na pyszczku. Dzisiaj zdecydowanie emocje nim miotały na lewo i prawo, ale jeśli nagrodą za to wszystko było zobaczenie Czterech Dębów z bliska, to zdecydowanie było warto.