Trening Dębowej Łapy

[Zawilcowy Gaj]

Prawie jej się udało, pazurami przejechała delikatnie po jego futerku na zadzie, jednak nie zdołała go jeszcze zranić, ani tym bardziej przyszpilić. A potem królik się oddalał, dystans pomiędzy nimi się zwiększał i zwiększał się tylko coraz bardziej. Dębowej Łapie nie brakowało ani trochę siły i zręczności, ale widocznie nie była tym razem wystarczająco szybka. Po prostu nie nadążała za uszakiem i jeśli dalej próbowałaby go dogonić, w końcu byłby zbyt daleko, by dogonienie go wydawało się komukolwiek realne. Jaki pech.