Trening Dębowej Łapy

[Dębowy Bór]

Było zimno, Pora Nagich Drzew trwała w najlepsze, wszystko było zaśnieżone i rzeka była w większości skuta lodem, ale coś powinni złapać, prawda? Cokolwiek. To nie tak, że ryby przestawały istnieć w rzekach i jeziorach przez te temperatury, a może wizja potencjalnego posiłku (który w rzeczywistości posiłkiem dla ryb nie był, a tylko rdzawym paluszkiem Dębowej Łapy) wywabi rybki nieco wyżej, bliżej tafli wody.

Ruszyła za Zawilec w ciszy, żwawym, sprężystym krokiem, nie przejmując się tym, że palce będą jej marznąć w lodowatej wodzie. Czasem trzeba się poświęcić.

- No - zaczęła, zastanawiając się chwilę, siadając na brzegu. - Nooo wiem, że nie można rzucać cienia na wodę, bo wtedy ryby cię zauważą i je to spłoszy. A żeby je zachęcić do podpłynięcia bliżej to się wsadza palce pod wodę i czeka w kompletnym bezruchu, aż ryby zaczną je skubać - to tyle. I to chyba wystarczyło.