Trening Szczerbatej Łapy

[Szczerbata Mordka]

A może tak podzielę mysz na pół i powiem Szafirkowi że dwie były tylko zgłodniałem, pomyślał, kręcąc się bezsensownie po krzakach, nie widząc niczego, co mogłoby się choć trochę nadawać na zaliczenie polowania. Mógł zawsze wygrzebać spod śniegu liścia i wmawiać, że to kamuflaż, ale byłoby to chyba zbyt żałosne, nawet jak na niego.
W pewnym momencie usłyszał głuche uderzenie o ziemię i ptasie skrzydła. Okej, jak to było? Nie widzą czy nie słyszą.... Szedł powoli w stronę dźwięku, starając się ostrożnie stawiać kroki, aby przypadkiem nie trafić na jakiś patyk, aż w końcu zatrzymał się, widząc skaczącą między krzewami wronę. Starał się robić kroki do przodu, jeśli akurat nie patrzyła w jego stronę i zamierać w bezruchu gdy robiła odwrotnie. To nawet nie dlatego, że takie były zasady i je faktycznie zapamiętał (bo głównie zapamiętał to, że ptaki są głupie), po prostu miał dziwne uczucie że nie chce się ruszać, jak ptak patrzy w jego stronę bo mu jeszcze wydziobie oczy. Dopiero jeśli udało mu się nie spłoszyć wrony, skoczył w jej stronę w ten sam sposób, jak zrobił to w stosunku do myszy, wyciągając przednie łapy z pazurkami przed siebie z zamiarem złapania jej.