Trening Dębowej Łapy

[Dębowy Bór]

Kora, upewniwszy się, że karaś zdrętwiał jej w szczękach zaraz rzuciła jego truchłem prosto w pysk swojego mistrza, jakby w reakcji na jego słowa. I uśmiechnęła się, może tylko trochę kpiąco. - Luzuj, Gołąbku. Grunt, że udało mi się ją złapać. Zresztą JA na smarkanie w mech jestem ODPORNA.

Nie czekając na dalsze instrukcje ze strony Zawilca, Dębowa Łapa, zadowolona z siebie, otrzepała się z nadmiaru wody i wróciła do kuszenia ryb na przynętę w postaci rdzawego paluszka.

Więcej. Chciała więcej.