Trening Dębowej Łapy

[Dębowy Bór]

Była blisko, tak blisko, że niemal czuła jak srebrzyste futro Zawilcowego Gaju muska jej łapy. Uśmiechnęła się na chwilę, sama do siebie, chociaż atak nie powiódł się tak jak chciała - była zadowolona, bo skróciła dystans między sobą a mistrzem wystarczająco, aby zaraz poczynić kolejny atak.

Zębami, wystarczająco mocno aby Zawilec poczuł-a-o, ale żeby nie przegryźć skóry do krwi, Kora zamierzała chwycić garść białych kudłów na boku szyi starszego kota i szarpnąć, mocno, tak, aby mistrza wywrócić z równowagi i przewrócić na ziemię.