Trening Wydrzej Łapy

[Wydrzy Wąs]

– Kurde, na ciebie to zawsze można liczyć – wtrąciła z przekąsem, słysząc o jakże świetnym pomyśle, by ewentualnie znokautować ją do snu. Zaraz jednak wesoło się roześmiała, rezygnując z wykrzywiającego pyszczek grymasu – również z powodu ulgi spowodowanej myślą, że przynajmniej mogły sobie spacerować, bo inaczej, kto wie, może faktycznie by się kimnęła...
– Miałam nauki z Biedronką, ale... – urwała, zbierając myśli. – ...nie poszło nam najlepiej?
Nie, żeby na nią psioczyła, bo ostatecznie zapałała do szylkretki sympatią, ale... No właśnie. Ale. Nie była w stanie przyswoić recytowanej jej wiedzy. Z perspektywy czasu uważała, że powinna była zwrócić Biedronce uwagę, bo może szybciej przebrnęłyby z Krzyk przez ten punkt treningu. Ale no właśnie, były to przemyślenia dzisiejszej Wyderki; tamtejszej prawie uszy odpadły, stąd chciała czym prędzej czmychnąć i zająć się swoimi sprawami.
– Ale coś tam niby pamiętam. Wiem, że terminatorzy muszą polować, a ze stosu pierwsi jedzą kociaki i starszyzna – zaczęła od tematu najbliższego jej sercu: polowania i stosu. O dziwo, nie było to jednak wszystko! – Każdy musi bronić swojego Klanu i pilnować granic... I tylko na granicach można spotkać koty z innych klanów, ale chociaż można się z nimi zaprzyjaźnić! No i wiem jeszcze, że istnieją zgromadzenia, bo bardzo chciałabym na takie pójść, a słowo przywódcy jest prawem.
Ostatnią zasadę wyrecytowała niższym, poważniejszym tonem, trochę... się naśmiewając, nie ma co ukrywać.