Kolczasty Bez

[Szpon]

Jak na rozkaz, w moment zesztywniał. W końcu nie chciał przerywać Jaśminkowi ani zrywania, ani wplatania mu kwiatka w futro. No, do tego drugiego już nieco się rozluźnił, ale nadal pozostawał grzecznie w miejscu. Jedynie głowę pochylił, jak poprosił łaciatek. Nie czekał też specjalnie długo, bo ledwo parę chwil i już - gotowe.
- No, no!! Słusznie powiedziane. Kto wie, może doczekamy czasów jak kwiatki nauczą się ode mnie bycia ślicznymi - zaśmiał się cicho, zaraz jeszcze głowę przechylając tak, żeby Jaśmin sam mógł się przyjrzeć temu jak wyglądało jego dzieło. Szpon wierzył, że wspaniale. W końcu jego kolega miał talent, na słowo mógł uwierzyć, że wykonał kawał wspaniałej roboty. - Się je znajdzie. Szukaj drzew i dziupli. Mamy wtedy pół szans na to, że to wiewiórka!
Uśmiechnął się wesoło, robiąc kolejnych parę kroków do przodu, rozglądając się za kolejnymi kwiatkami. I oczywiście, za dziuplami też!
- Chcesz, żebym też ci coś wplótł?? No, albo bardziej, skołtunił! Ale wiesz o co biega, chcesz kwiatuszka? - zamruczał wesoło, posyłając mu szybkie spojrzenie. Bo na siłę by go nie upiększał…