Trening Patykowej Łapy

[Zbutwiały Pień]

Mógłby mu powiedzieć, że na pewno nic się nie stanie. Że ich tereny były tak naprawdę całkiem bezpieczne, a śmierci kotów które wyszły na polowanie czy zwykły spacer były czymś, co prawie nigdy się nie zdarzało. Jednak nie widział sensu, w tym, by kłamać, Patyk i tak musiał widzieć, jak wyglądała cała sytuacja wokół.
- To, że coś może mi się stać, jest normalną częścią życia wojownika. Nie stanie się to przez ciebie, tylko przez drapieżnika. – Nie chciał, żeby jego uczeń kiedykolwiek tak myślał. Nie chciał też ginąć na jego oczach, ale jeśli będzie to konieczne? Uznawał za swój obowiązek bronić go nawet kosztem własnego życia.
- Jeśli umrę, to po to, żebyś ty mógł przeżyć. I zostać w przyszłości lepszym wojownikiem ode mnie. – Ale nie o tym powinni rozmawiać. Nawet, jeśli istniały szanse, że coś takiego mogło ich spotkać, nie były one przecież aż tak duże. W innym przypadku prawdopodobnie żaden kot nie zdołałby dożyć dorosłego wieku, a przecież w rzeczywistości ich klan wciąż istniał i funkcjonował całkiem nieźle.
- A teraz idź polować.