Zielony Pagórek

[Świtające Niebo]

Pisnęła radośnie, ponieważ fakt, że Patyk się zgodził na jakąkolwiek pomoc z jej strony, nawet średnio wykonalną, było powodem do dumy. Otwierał się przed nią, co było niesamowitym uczuciem. Szczególnie, że dokonała jakiś postęp z nowym przyjacielem. Borsuk nie był tak chętny do rozmów.
Wpatrywała się z zaciekawieniem w czarnego rzeczniaka i z każdym słowem uśmiechała się jakby szerzej. Może nie fizycznie, bo nie starczyło by jej już pyszczka, ale zdecydowanie jaśniała od wewnątrz.
- Niezwykłe. Naprawdę. Kocham śpiew ptaków, ale nigdy się tak na tym nie skupiałam. A znasz te ptaki z nazwy? Albo z wyglądu?? Albo umiesz zaćwierkać jak one?? Jestem BARDZO tym zaintrygowana. Co ty na to, żebyśmy się spotykali na granicach i sobie opowiadali o tym? Bardzo bym chciała z tobą o tym rozmawiać. Ty byś mi mówił o ptakach, ja bym pracowała nad tekstem piosenki i bym ci śpiewała!