Trening Sennej Łapy

[Senna Łapa....]

Był niemal zaskoczony, że udało mu się trafić wojownika. Przypływ pewności siebie trochę go ożywił - wcześniej sądził, że Skaliste Zbocze bez trudu rozniesie go na proch, a teraz był w stanie wyobrazić sobie rzeczywistość, w której wychodzi ze starcia zwycięsko. Czy w ogóle potrzebował treningu? Równie dobrze mistrz mógł od razu zrozumieć jego potencjał i wysłać go do Łabędziej Gwiazdy po tytuł wojownika. W końcu...

Słowa kocura wyrwały go z samochwalstwa. Zamrugał, przetwarzając je.

- Ach... Uch... - nie było to trudne pytanie, ale Snu ciężko było zebrać myśli i unikać potencjalnych ciosów jednocześnie. Znał punkty kodeksu, przynajmniej pobieżnie - trudno żyć w klanie przez całe swoje życie, nie znając jego podstawowych zasad - nawet jeżeli matka nigdy nie wpajała mu konieczności przestrzegania ich. - ..."Broń swojego kla-"

Nie zdążył dokończyć; Skaliste Zbocze skoczył w jego stronę i tym razem bez trudu przyszpilił go do ziemi. Sen syknął, upadając na plecy. A więc to tak? Zadawał mu pytania tylko po to, by odwrócić jego uwagę? Nie spodziewał się po kocurze takich sztuczek, ale zgorzkniale przyznał mu, że był całkiem sprytny.

Nie zamierzał pozostawać dłużny. Wybił tylnymi łapami, próbując zrzucić z siebie mistrza kopnięciem.


[roll=1d10+2]