Samotna Brzoza

[Przepiórcza Pieśń]

- Dużo drapieżników może chodzić po tych terenach… - Już wystarczająco dużo razy była na pogrzebach zabitych przez nie kotów, żeby dobrze wiedzieć, że zagrożenie rzeczywiście istniało, a nie było jedynie bajką opowiadaną kociakom, by odciągnąć je od wychodzenia z Obozu – Niby wiem jak walczyć, ale jednak robienie tego w praktyce? Nigdy nie musiałam tego naprawdę robić i mam nadzieję, że się to nie zmieni. – dodała. W końcu wojowniczy trening miała skończony, to nie tak, że była zupełnie bezbronna, przynamniej w teorii - Ale chyba nie będę musiała, bo poprosiłam już, żebym na kolejnej ceremonii mogła zostać opiekunką. – Czemu powiedzenie tego teraz było takie łatwe, a z samym przekazaniem tej informacji Łabędziej Gwieździe czekała przynajmniej kilka księżyców? Chyba prościej było rozmawiać o tym z kimś, kto nie należał do klanu Rzeki i nie był zaangażowany bezpośrednio we wszystko.
Na nazwanie jej motylkiem uśmiechnęła się i spojrzała gdzieś w dół. To było urocze określenie, nie spodziewała się, że nawet jeśli napotka kogoś na granicy, to będzie tak miłe spotkanie, może jednak zaczęła myśleć, że wszyscy Gromiacy byli bardziej podobni do tamtego poprzedniego terminatora, którego miała okazję poznać.
- Na pewno, w końcu klan Gromu słynie z najsilniejszych wojowników w całym lesie. – Tam już każdy chyba musiał umieć dobrze walczyć, prawda?