Trening Harmonijnej Łapy

[Poeta]

Poeta rozszerzył pyszczek i równie szybko go zamknął. - Nie mam matki. Nie jestem... Stąd. I mimo moich chęci w odpowiedziach pewnie częsty będzie błąd - schylił łeb i cierpliwie podreptał za mistrzem. Czy szylkret naprawdę nie miał pojęcia, skąd był? Rozumiał, że rozmiar Klanu Rzeki znacząco utrudniał komunikację i przepływ informacji, jednak on, w Nowym Świcie znał korzeni większości kotów. A jeśli w stadzie pojawiłby się nowy pyszczek na zasadach nowicjatu, ze zwykłego poczucia braterstwa podszedłby do jegomościa i z pomocą opiekuna wdrożył w życie stada.
Klan Wody - Rzeki - jak się okazuje, nie ma jednak system ani Nowicjatu, ani Ścieżek.
Przełknął ślinę. Gdyby w stadzie nie była rozpaczliwa potrzeba członka na jakiejkolwiek ścieżce, z chęcią wybrałby coś innego niż Trzmielojada - interesowała go bardziej Salamandry niźli Wilka, bo ani opieka nad kociętami ani sprawdzanie granic nie należało do ulubionych zadań Poety. Spacery lubił, ale zdecydowanie bardziej za zagrożeniem wolał rozglądać się za ziołami czy rannymi potrzebującymi pomocy.
- Potrzebuję wykładu teoretycznego - odważył się zacząć sam. - Znam się na polowanie, przerobiłem znaczną część elementu walecznego, zasady po prostu, jakie znałem dotychczas, nie mają tutaj przekładu. Nauczę się szybko: mam sporo chęci i energii pokładu - zapewnił. Nie chciał obnażyć swoich braków w drastycznej formie, choć pewnie już to zrobił. Jakoś jednak musiał posiąść wiedzę, nie chciał zawieść pana Łabędzia. A mimo wszystko wiedzę jakoś zdobyć musiał i to na tyle, by pozwolono mu zostać w tym wodnym stadzie.