Kwiecista Łąka

[Łabędzia Szyja]

Pytanie, na które istniała tylko jedna odpowiedź, prawda?
Nie szukał kłopotów, nie chciał walczyć, skoro jednak los zesłał na jego drogę psa, musiał przyjąć go z należytą wdzięcznością; co by nie było, wolał, żeby trafiło na niego, niż na któregokolwiek z Rzeczniaków, którzy byli młodsi, mieli mniejsze doświadczenie w walce... na gwiazdy, zwyczajnie nie dysponowali kilkoma życiami, zacznijmy od tego. Z zasady ryzykowali znacznie więcej od niego.
Pies go nie widział, co Łabędź wykorzystał, prędko wchodząc w pozycję łowiecką. Zastosował chyba wszystkie możliwe środki ostrożności, byle tylko nie dać się dostrzec zawczasu i w pełni wykorzystać przewagę ataku z zaskoczenia — zbliżał się z ciężarem ciała przeniesionym na tyły, z oddechem najcichszym, na jaki potrafił się zdobyć, chowając się wśród roślinności. Starał się zajść Fafika od boku, a kiedy wreszcie na niego wyskoczył, celował kłami w kark.