Trening Kurzej Łapy

[Kurza Łapa]

I Kura się doczekał. Tak naprawdę nie trwało to nawet jakoś szczególnie długo, ale znudzenie siedzeniem i gapienie się na mijające go raz po raz koty, sprawiło, że zmęczone powieki zdążyły zacząć mu nieco ciążyć. Do tego stopnia, że słysząc głos obok siebie, aż wzdrygnął się, a oliwkowe automatycznie powędrowały na czarny pysk kocurzycy. Zabawne, że ostatnim razem musiał zadzierać nieco łeb, kiedy z nią rozmawiał, a teraz, nawet garbiąc się, musiał zerkać w dół.
- Tu i tam... - mruknął w odpowiedzi, a jego pysk zmarszczył się nieco. - Pewnie i tak już słyszałaś. Ma sens wałkować to jeszcze raz? - Zagadnął wymijająco, tak naprawdę nie chcąc o tym rozmawiać, jeżeli tylko mógł uniknąć ten temat. A czy mógł... cóż zależało to tylko od dociekliwości Krzyki. Wolał jednak poczekać do czasu, aż wspomnienia kotów wyblakną na tyle, żeby mógł lawirować w faktach, bez obawy, że ktoś dojrzy w nich jakiekolwiek nieścisłości. - Chciałem cię prosić... Znaczy... Moglibyśmy wznowić trening? - Zagadnął, starając się nie brzmieć na zirytowanego, przez to jak żałośnie czuł się z całą tą sytuacją.