Relacje i ich zmiany między NPC

[Karasiowa Ość]

Każdy kot w Klanie Rzeki od ostatniego czasu zaczął przykuwać specjalną uwagę do Słonego Wiatru. Rzecz jasna - staruszek nie zawadzał nikomu, ale niektórych martwił jego stan. Niemal każdego dnia można było zauważyć, jak prowadzi spontaniczne rozmowy z samym sobą. Skonfrontowany, uparcie twierdzi, że rozmawia z Żołędziową Cętką, która przyszła w odwiedziny. Momentami zdawał się być wręcz oburzony, że nikt poza nim nie zwraca na nią uwagi. Klanowicze postanowili czujnie się mu przyglądać, w obawie że ten może zrobić sobie coś złego.

Śnieżny Płatek chyba od zawsze sprawiała jakiś problem, jeśli chodziło o rozpowiadanie głupot i rzeczy mniej lub bardziej prawdziwych - chociaż z reguły, wszystko co mówiła było właśnie mniej prawdziwe. Pomimo jej obietnicy dotyczącej chęci poprawy, Warczące Gardło spotkał się z jednym wielkim niczym; być może kolejnymi paroma zawodami. Mimo to, wojownik wciąż trwał u jej boku, żyjąc nadzieją, że jego partnerka pewnego dnia się ocknie. Niestety nim Śnieżny Płatek zdołała przeżyć odmianę duchową, jedna z najbardziej wpatrzonych w nią córek, Słona Łapa, nie zdołała przeżyć swojej walki przy Kretowisku. Warczące Gardło wierzył, że do tej śmierci, bardziej niż pech, przyczyniły się mądrości kładzione terminatorce do głowy przez matkę. Dlatego też, zaraz po pogrzebie, zakończył relację ze Śnieżnym Płatkiem.

Mimo że kocięta Zwiędłej Łodygi już od dawna uczęszczały na treningi, ich matka wciąż często miała trudności z zaśnięciem ze względu na stres skrywanych przez nią i Orlego Szpona tajemnic. Wojowniczka myślała, że po ich mianowaniu będzie łatwiej, jednak ilekroć znajdowała się w obozie czuła na sobie uważne spojrzenie Wielkiej Stopy i Bluszczowego Pnącza. Ilekroć widziała kątem oka jak kocury ze sobą rozmawiają, czuła wzbierającą panikę – oni z pewnością wiedzą, domyślili się. Próbowała rozmawiać o tym z Orlim Szponem, jednak partnerowi nie przybyło empatii na przestrzeni ostatnich księżyców i niewiele zrobił poza stwierdzeniem, że wydaje jej się. Nie wydawało jej się, Zwiędła Łodyga była aż zbyt świadoma toczącego się wokół jej osoby śledztwa. Próby konfrontacji, specyficzne pytania, wszystkie spojrzenia... nie wymyśliła sobie tego przecież. Chcąc utrzymać mieszane pochodzenie kociąt w tajemnicy, wojowniczka przestała chodzić na spotkania z Gradem. Tymczasowo, dopóki Wielka Stopa i Bluszczowe Pnącze sobie nie odpuszczą.