Trening Kurzej Łapy

[Kurza Łapa]

Kurczak przytaknął jedynie łbem, chociaż szczerze powiedziawszy nie był taki pewny. Widział polujących wojowników i gdyby była to sprawa jedynie działającego instynktu ten raz, czy dwa, kiedy sam próbował coś złapać, zwierzyna nie zbierała się do ucieczki, zanim nawet zdążył zbliżyć się do niej wystarczająco blisko. Musiał o czymś nie wiedzieć. Albo być absolutnym beztalenciem. Chwilowo jednak nie łamał sobie nad tym głowy, szczęśliwy, że kocurzyca porzuciła niechętnie poruszany przez niego temat.
Duże ucho drgnęło w reakcji na słowa Krzyki, które ta szybko, za szybko i za głośno, żeby ich nie wyłapał, próbowała zatuszować samochwalczą wypowiedzią. Cóż, jej pech, a właściwie może jego własny, że Kura nigdy do końca nie wyzbył się swojej dziecięcej ciekawości. Na razie było jednak zbyt oczywistym, że ta tematu chce unikać. Zamiast więc zacząć dopytywać, zakodował sobie informację z tyłu głowy i pozwolił po prostu kącikowi wargi unieść się ku górze.
- Jak na przykład kogo? - Zagadnął przenosząc spojrzenie ponownie z drogi przed nimi na czarny profil. Pamiętał jak przez mgłę, że jeszcze za dzieciaka rozmawiał z Lawendową Gwiazdą na podobny temat. - Moim zdaniem jest dobrze, tak jak jest. Mogło trafić na gorszego niż ty. Jakieś pstrokate futro kłułoby w oczy pod tym drzewem - rzucił zaczepnie, z wykrzywioną w rozbawionym grymasie mordą, zapominając przez ich krótką rozmowę, o swoim postanowieniu bycia grzecznym.
Na jej ostatnie słowa, po raz kolejny jedynie skinął głową i idąc jej śladem przyśpieszył kroku.