Trening Kurzej Łapy

[Kurza Łapa]

- Rodzeństwo u władzy śmierdziałoby nepotyzmem - mruknął w odpowiedzi na ewentualną kandydaturę kopii ich przywódczyni. Korzenna Woń był przykładem tego, że ta przypadłość w tej rodzinie była jak najbardziej obecna i gdyby jego matka, również ją przejawiała Kura musiałby zacząć zastanawiać się, czy to nie pora na zostanie anarchistą. - A Jodła... Skoro kryteria co do zastępcy mamy już uzgodnione, to wiem już na kogo stawiać, gdyby znudziła ci się władza - odpowiedział wciąż uniesionym kącikiem warg na wesoły rechot kocurzycy.
Kiedy doszli na miejsce, a jego mistrzyni wskoczyła na głaz, skupił spojrzenie na jej pysku, musząc delikatnie unieść łeb, kiedy czarny zadek zasiadł na kamieniu. Prawie jak na ich pierwszym treningu.
- Ta - przytaknął. Było łatwe do zapamiętania nawet dla kogoś dużo młodszego niż on. Następnie przez chwilę analizował jej słowa, zastanawiając się nad odpowiedzią. - Myślę, że różna zwierzyna ma różnie wyostrzone zmysły. Króliki i zające mają wielkie uszy, więc pewnie słuch jest ich największym atutem. U ptaków musi być to wzrok, skoro latają tak wysoko nad ziemią, a wciąż są w stanie zauważyć na niej pożywienie. U reszty... - zaciął się na moment. Było to bardzo ogólnikowe określenie i przez chwilę zastanowił się, jakie piszczki widywał jeszcze na stosie i czy faktycznie każdy mógłby podpaść pod tą kategorię. - ...u reszty musi być to węch - po tych słowach przekrzywił nieco łeb na bok w niemym pytaniu, czy dobrze rozszyfrował zasadę polowania, którą mu zdradziła.