Trening Kurzej Łapy

[Kurza Łapa]

Kurde, niby ten wiatr taki istotny, ale Kura jednak nie wyczuł zapachu swojej pierwszej, potencjalnej ofiary. Dopiero, kiedy oliwkowe ślepia dostrzegły ruch w kupie brudu, zatrzymał się, rozpoznając jakiegoś piszczka. A raczej jego nos. Wyglądało na nieco za duże na mysz, albo mu się jedynie wydawało, w każdym razie istotniejszym raczej było, że zwierzyna bardzo łatwo mogła schować się ponownie do swojej nory, nie dając mu nawet szansy na ponowną próbę zabicia. Westchnął cicho, sprawdzając jednocześnie z której strony wieje wiatr i powtarzając raz jeszcze w głowie co Krzyka mu mówiła, aby nie popełnić błędu. Przybrał pozycję łowiecką, ugięte łapy, łeb i ogon zrównany z tułowiem i ciężar ciała przeniesiony na tylne kończyny. W taki sposób ruszył przed siebie, starając się sprawdzać na co stąpa, aby nie zdradzić swojej obecności.
Jeżeli niczego nie zapomniał i udało mu się podejść wystarczająco blisko, skoczył do przodu, wysuwając przy tym pazury. Chciał zahaczyć nimi o łeb zwierzęcia i wyciągnąć je z nory, aby następnie trzepnąć istotką o ziemie i docisnąć łapą. Tak, żeby nie mogła uciec.