Trening Kasztanowej Łapy

[Oszroniony Patyk]

Uśmiechnął się lekko, wpierw na to że nie musi przepraszać, potem na resztę - na to, że o włos za dużo zrobili na jednym spotkaniu. Kiwnął głową, potem zwracając się w kierunku obozu.
- W takim tempie, będziesz mianowany jako pierwszy z rodzeństwa - przyznał cichutko. Nie sądził, by to było wyścigiem... jego rodzeństwo, na przykład, zawsze zdawało się być przekonane że będą w pierwszej kolejności zawsze mianowani. Patyk zaś miał to w poważaniu, bo nie chciał być mianowany nigdy. Koniec końców wszyscy zniknęli, a on był mianowany na wojownika jak miał niespełna jedenaście księżyców. Ironia losu! - Jakbyś chciał coś powtórzyć, nawet poza treningiem, to nie krępuj się przyjść i zagadać. Jak nie do mnie, to do innych, okej?
Bo nie ma co się wstydzić. Patyk sam czasem dopytywał innych jeśli o wiedzę chodziło.

[koniec dnia??]