Medyczny trening Harmonijnej Łapy

[Poeta]

- Nie zależy mi na harmonii - przyznał cicho. Harmonia była delikatnie nie na miejscu: komponowała się oczywiście w pewien sposób z definicją poety według tatów, jednak brakowało jej czegoś, co sprawiało, że kocur czułby się dobrze przedstawiając się tym imieniem. - Resztę raczej zostawiam w twoich łapach. Wierzę, że nie zostawisz mnie w gorszych tarapatach - chociaż, z Cisem nic nie wiadomo. Nie zdziwiłoby go, gdyby faktycznie skończył jako Harmonijny Bobek.
Przeszli do składzika. Poeta napełnił płuca zapachem ziół i skupił się na odpowiedzi.
- Mysia żółć, z wewnętrzności myszy, przyda się na kleszcze. Znam łopian jeszcze, radzi sobie z infekcją i leczy rany, pajęczyna tamuje krwawienia i przytrzymuje opatrzenia. Rany, poza łopianem i pajęczyną, należy jeszcze wylizać - wyciągnął pośpiesznie z głowy. Schylił głowę. Tyle. Niczego więcej się nie uczyli.