Zielony Pagórek

[Oszroniony Patyk]

- Ummm... raczej tak! Mam dobrych uczniów, ale nie wiem czy oni się cieszą na to, że ja muszę ich uczyć. Wiesz, nie jestem... najbardziej odważnym z kotów w Klanie - uśmiechnął się niezręcznie, a potem, podniósł uszy ku górze na jej pytanie. - Nie są! Mój tata jest co prawda opiekunem, a nie matką, ale... nie trenuje nikogo.
A przynajmniej - nigdy nie zauważył, żeby właśnie to robił. Nie sądził jednak, żeby rodzice przed nim to kryli. Szczególnie mama, pewnie raz czy dwa by wspomniała o tym, że ojciec robi coś więcej poza pilnowaniem kociąt.
Na wspomnienie o Kurze i całej reszcie, uśmiechnął się ciepło. Nie pamiętał, by o tym wszystkim gadali, więc to są serio nowości.
- Mam nadzieję, że Kura i kociaki też kochają ciebie - albo chociaż lubią, czy nawet tolerują. Nie ma nic gorszego niż dawanie swojego serca komuś, to je zdepcze... - Och! Może tak? Ja w sumie znam chyba tylko jednego... może dwa koty z Klanu Gromu. Są okej!