Medyczny trening Harmonijnej Łapy

[Poeta]

Właśnie tą zmianą tematu starał się uniknąć czegoś, co Cis zrobił i tak. Czy wściekał się na to za niego? Nie mógł stwierdzić. Na pewno nie myślał trzeźwo i nie chciał ani bezsensownie wybuchać, kiedy Cis sam też niedawno płakał w jego ramionach. Wiedział, że rola medyka nie ogranicza się tylko do znajomości kolorowych katarków ani ziół: dochodziło do tego leczenie psychiczne i cała masa zajęć, których nie przewidział na początku zgłoszenia swojej kandydatury. To nie tak, że przez to rola medyka spodobała mu się mniej - właściwie to było przeciwnie - po prostu... Ach, nie chciał, żeby cała uwaga spadła na niego. Nie chciał tego teraz omawiać. Teraz jego życie obracało się wokół nauki, a nie... No właśnie. Mówienia o tym, co się stało z jego domem. I skąd ma blizny i jak bardzo bolą one, choć czas już powinien je zaleczyć.
- Opowiem ci o tym kiedyś, dobrze? - poprosił mistrza. - Nie teraz. Teraz... - nie wiedział właściwie, czemu nie chciał o tym teraz rozmawiać. Nie wiedział nawet, czy jest sens zadręczać o to kocura, skoro ten ma i tak swoje problemy. - Teraz skończmy rany. Czym były te zwichnięcia?