Trening Kasztanowej Łapy

[Oszroniony Patyk]

Słuchał, nie wiedząc czy się boi, czy... nie, chyba nie było innych opcji - po prostu się bał. Gdyby był tu Skała, pewnie wiedziałby co zrobić. Ale Skały nie było. Być może - jak i w tym wypadku uznałby mentor - teraz to Bladą Łapę opętały jakieś złe duchy... A Las, przecież zniknął, co nie? Nie widywał go. Może to serio było jakieś... bardziej, wszystko bardziej. Przełknął ślinę; machnął głową. Gwiezdni.
- Ja... mam nadzieję, że wszystko wyjdzie sprawiedliwie. Wiem, że to twój brat, ale nie wyjaśnia go to w żadnym stopniu przed... czymkolwiek - szepnął, usiłując zachować jak najpoważniejszy ton głosu. Zmora nie był bez winy. Nawet jeśli Kasztan zaatakował pierwszy - to drugi kot, któremu zostawił bliznę na mordzie... Innemu z rodzeństwa zaś groził. - Przepraszam, że wtedy mnie tam nie było.
Dodał ostatecznie, uszy żałośnie rozkładając po bokach. Bo być może wtedy by nie doszło do niczego...