Trening Kasztanowej Łapy

[Oszroniony Patyk]

To, że nie pomyślał to jedno. To, że Patyk nie siedział mu na ogonie, nie uczył go więcej, lepiej, nie dopilnował co się z nim dzieje, dokąd wychodzi, nic - to było drugie. To go gniotło, że zawiódł. Że był skończoną porażką, że jako mistrz się ośmieszył, przyniósł Klanowi wstyd. Że kot, który mu sugerował, że powinien chronić innych był martwy. Patyk był tragicznie zły. Jest tragicznie zły. Nie był z niego żaden wojownik, żaden który powinien mieć pod sobą terminatorów, nie był nikim godnym zaufania...
- Uh... - sapnął tylko cicho, uszy odsuwając do tyłu, wzrokiem bezradnie krążąc po ziemi. Żałosne. Powinien przeprosić Gwiazdę, że w ogóle uczy kogokolwiek. Dać do zrozumienia, że gdyby był uważniejszy, to być może nikt by nie ucierpiał. - ...Chcesz dziś coś robić?
Zapytał w końcu. Chyba sam nie wiedział, czy powinni. Może nie.