Trening Borówkowej Łapy

[Donośny Krzyk]

Widząc w jakim stanie znajdowała się Traszkowy Grzbiet, jeszcze tego samego dnia (a raczej nocy) postanowiła z nią porozmawiać. Próbowała przekonać młodszą wojowniczkę, że dwójka, a nawet i trójka, wliczając w to jeszcze Bijącą Łapę, terminatorów i jej choroba to nie było odpowiednie połączenie. Mało tego, próbowała ją w ogóle namówić do tego, żeby chociaż na chwilę przerwała sumienne wykonywanie obowiązków i odpoczęła, dopóki na nowo nie nabierze sił. Takim była odpowiedzialnym zastępcą. Ostatecznie doszło pomiędzy nimi do kompromisu. Wprawdzie musiała wojowniczce pogrozić paluszkiem i powołać się na skargę do przywódczyni, żeby w ogóle do czegokolwiek doszło, ale nie zmienia to faktu że się udało. A to najważniejsze. Umówiły się na to, że przejmie trening Borówkowej Łapy, do czasu, aż Traszka poczuje się lepiej.
Gdy następnego dnia rano kierowała swoje kroki do legowiska terminatorów czuła w łapach nieprzyjemne mrowienie. Ostatnio zaniedbała trening Zaćmionej Łapy, a także nie przykładała zbyt dużej uwagi do temperamentu emocjonalnego Kurzej Łapy, tak więc trening z Borówkową Łapą miał być swego rodzaju zadośćuczynieniem, sposobem na odpokutowanie i pokazanie, że był to jedynie chwilowy epizod w jej życiu, i jak chce to potrafi się przyłożyć.
- Hej, Borówkowa Łapo, możesz wyjść przed legowisko? -Mruknęła w stronę swojej (chwilowej) nowej podopiecznej, gdy tylko wsadziła głowę do Ciepłych Skałek.