Trening Harmonijnej Łapy

[Poeta]

Powinien się zmartwić faktycznym stanem relacji kocura - w końcu przyjaciół czy zwykłych znajomych do socjalizacji nawet na krótką chwilkę warto mieć! - jednak ten stan rzeczy lekko go uspokoił. Jak słyszał, nie miał wielkiego zagrożenia. Kotka zapominająca, kogo zna. Parę kotów w Gromie. Skoro zostali przedstawieni w tak skromny sposób, oczywistym było, że tym bardziej Patyk nie miał żadnego partnera, ani nie miał nikogo na oku.
Kocur kiwnął głową - tak, to zrozumiałe, nie każdy musi mieć szerokie grono znajomych, tak, Poeta jest tutaj i go wspiera, tak, interesują go tereny, tak, nie jest tu wyłącznie dla poznania Patyka.
Czego się bał? Było to dość prywatne pytanie. Nie poczuł dyskomfortu. Rozmawiali szczerze i otwarcie, bez kłamstw, o uczuciach. Chyba może mu o tym powiedzieć?
- O byciu samotnym. Bez rodziny, przyjaciół, partnera. Bez miłości. Bez przyjaźni. - Było to dość oczywiste. Kocur prawie to wyszeptał; liczył, że Patyk zrozumie, że jest to dla niego dość intymne wyznanie. Wziął głębszy oddech i skierował do niego ostatnie pytanie, na jakie miał pomysł: - Jak widzisz swoją przyszłość?