Kretowisko

[Łabędzia Szyja]

No i pięknie. Gdy znalazł się już na bezpiecznym gruncie z wiewiórką w pysku, nie żałował tej odrobiny stresu, przez jaką musiał przejść. Jak zwykle, bo nigdy nie zdarzyło mu się spaść z drzewa. A mimo to, bez wyjątków, widział przed oczami obraz martwego Lodowego Kła, ilekroć znajdował się na wysokości.
Schował zdobycz i nim przeszedł do dalszego rozglądania się, dla spokoju sumienia oznaczył granicę, mimo że mógł z całą pewnością stwierdzić, że nie została zaniedbana przez wojowników jego Klanu. Nie zauważył kręcącego się w pobliżu samotnika ani nikogo innego, dlatego po krótkim przystanku wrócił do koncentrowania się na polowaniu. Co uda mu się wytropić jako następne?