Kwitnące Zarośla

[Jagnięca Łapa]

– Ni-nie! Czekaj...! – zerwała się ze swojego miejsca i postawiła kilka niezgrabnych kroków w stronę odchodzącego Zaćmienia. Katastrofa! Zdaje się, że jeszcze bardziej pogorszyła sytuację. W całym tym rozemocjonowaniu nie patrzyła, gdzie stawia swoje łapy i nim się zorientowała, potknęła się i zaryła pyskiem o ziemię. – Ugh... – stęknęło skołowane, podnosząc głowę. Oczy Jagnięcia były wilgotne – nie było pewne, czy to przez emocje, czy upadek, czy może oba na raz. Otrząsnąwszy się z ziemi i szoku, powoli zamrugało. Chyba... Chyba nie miało wyboru. Kłótnia z bratem to ostatnie, czego chciała. Widząc, że Zaćmienie jeszcze nie odszedł za daleko, powiedziała cichym głosem: – Kiedy... Chcesz iść?