Trening Kłusującej Łapy

[Kraśna Klacz]

Lekko się oburzyła. - A co, umarłeś czekając tutaj na mnie? Jakbym przyszła chwilę szybciej, to nagle byłabym super Terminatorem znającym drogę? Przecież tu doszłam, sama, więc ją znam, więc spadaj. - Poruszyła tylko lekko barkami. Dostała Mistrza, który zmyślał tak, żeby jemu bardziej pasowało do jego własnej wersji zdarzeń. Katastrofa. Nawet jeśli jego słowa nie były wypowiedziane w złej wierze, to ona i tak poczuła w nich ukłucie złośliwości.
- Samych nudnych rzeczy? Granice, jakieś historyjki, zasady dla kociąt. O, ale walkę to możemy zrobić. - Chciałam poznać tajniki walki i być najszybszą i najsilniejszą kotką w klanie! Pewnie nie będzie, ale sama wizja nauki ruchów ją ekscytowała poniekąd, czego nie okazywała na zewnątrz.
- Spędzimy pewnie trochę czasu razem, więc od razu ustalmy sobie jedną rzecz. Mi się nie chce tu być, tobie pewnie też, więc nie mydlmy sobie oczu i po prostu idźmy do przodu z tematem, żeby szybko skończyć ten obowiązek i móc się rozdzielić. - Spojrzała prosto w jego oczy, żeby wysnuć jakieś wnioski z jego reakcji, która najpewniej zaraz zobaczy, choć pewnie też usłyszy jakąś konkretną odpowiedź, która nie pozostawi złudzeń. - No chyba, że nagle się polubimy, pokochamy i będziemy najlepszymi przyjaciółmi. - Uśmiechnęła się zadziornie, ale neutralnie.