Obgryzione Drzewa

[Wyjąca Wilczyca]

- Wiem, że to nie świadczy o mnie najlepiej, ale nie i już wcześniej rozważałam przenosiny do Rzeki, myślę że będę tam bardziej szczęśliwa niż w Gromie. – odparła szczerze. Oczywiście chciała być przede wszystkim ze swoim ukochanym, ale oprócz tego wciąż tęskniła także za Grzybkiem i pragnęła poznać tamtą część rodziny. Poza tym, choć ogólnie w Gromie nie żyło jej się źle to naprawdę nie mogła być tam w pełni szczęśliwa i to nie tylko ze względu na Strumyka. Było tam niewiele kotów, z którymi łączyła ją głębsza więź i większość z nich z pewnością świetnie da sobie radę bez niej. Sporo też niestety popsuła swoim ostatnim postępowaniem, a chociaż starała się ze wszystkich sił to naprawić, to wiele kotów z pewnością już o tym nie zapomni. I wreszcie Wąż. Był dobrym przywódcą, pod wieloma względami bardzo mu ufała i rozumiała jego decyzje, jednak wciąż miała w sercu pewien żal. Mimo wszystko nie potrafiła pogodzić się z tym, że upokorzył ją i Truflę publicznie podczas ceremonii, że nie pomówił z nimi wcześniej. To wciąż bolało i nic nie mogła na to poradzić, nawet jeśli wyglądało jak foch obrażonego kociaka. Tak czy inaczej, jej serce cały czas było przy Strumyku i nic tego nie zmieni.
- Pomożesz mi, prawda? I może twój tata i Łabędzia Gwiazda też się za nami wstawią? – zapytała po chwili. Ich własna decyzja to niestety jeszcze za mało, by cokolwiek wskórać, będą potrzebować wsparcia.