Trening Bryzowej Łapy

[Jeziorna Bryza]

Tak jak powiedziane, słowo aktem się stało i było spełnione.
Słowo o pojawieniu się w porze górowania słońca.

Bryza od wschodu czekała tylko na to, na tą jedną rzecz. Zjadła śniadanie, wyspał się, a do tego co chwila pytała matkę, w ten mniej wnerwiający rodzica sposób, czy aby już się nie spóźniła.

Nie spóźnił, nie mógł.
Stawka była za wysoka, by pierwszy dzień popsuć.
Poleni się kiedy indziej.

Masywne, białe łapska szybkim krokiem zjawiły się wraz ze swoim właścicielem o niebieskim, lodowym wzroku w wejściu obozu.
Bryza skinęła łbem na dzień dobry, jak i w szacunku do zastępcy.