Trening Łyskającej Łapy

[Piołunowy Pazur]

Miałbym pewnie wiele do powiedzenia na kilka tematów, ale na szczęście, nie umiałem czytać w myślach. Nie wiedziałem, że ten skrawek futra aż tak źle o mnie myśli i nie wiedziałem, że stanowiłem aż tak wielki zawód. No, wypłoszku, o tobie też nie ma co opowiadać znajomym.
- Ty też nie - stwierdziłem, dając się wciągnąć w te przytyki jak głupie kocię. Gdzie był Kościste Wybrzeże teraz, kiedy wyostrzył mi się język? - Z zostaniem terminatorem, znaczy się. Ale skoro już tu jesteśmy, w takich a nie innych rolach, to może chociaż spróbujmy nie deptać sobie wzajemnie po ogonach i załatwić, co trzeba, możliwie bez problemu. Co ty na to?
Machnąłem końcówką ogona. Uczciwa propozycja, moim zdaniem. Nie każdego terminatora mógł trenować jakiś wysoko postawiony w klanie kot, ale każdy terminator miał potencjał skończyć trening sprawnie - wymagało to jednak współpracy między uczniem i mistrzem. Tak przynajmniej zakładałem, bo moja osobista droga do rangi była… długa. I wyboista. I w ogóle taka jakaś dziwna. Nie oznaczało to, że Łyskającą Łapę czekało to samo, ale podejście, z jakim się zderzyłem w tym momencie, wcale nie nastrajało mnie pozytywnie. Uh. Coś do przepracowania, pytanie tylko, czy przeze mnie i czy teraz.
- To zależy. Wolisz najpierw się przejść wzdłuż granic i porozmawiać o teorii, czy raczej interesuje cię łowienie ryb. Albo coś jeszcze innego. Słońce co prawda szybko ucieka w tej porze, ale coś zdążymy dzisiaj zrobić na pewno.
Miałem swoje preferencje wśród przedstawionych opcji, ale miałem wrażenie, że w przypadku treningów - w przeciwieństwie do reszty życia - co się odwlecze, to i tak będzie musiało być zrobione, więc można było spróbować chociaż załatwić to w miarę szybko i mieć z głowy. Skierowałem się w stronę wyjścia z obozu, bo cokolwiek byśmy dziś nie robili, na pewno nie będziemy siedzieć w tym bezpiecznym, acz zatłoczonym grajdołku. Siedząca dziś na straży przejścia Rześka Pszczoła pewnie miała nielichy ubaw, patrząc jak ja, wiecznie zakurzony i z resztkami pokruszonych liści w futrze, prowadzę nieskazitelnie i wręcz obsesyjnie czystą Łyskającą Łapę na pierwszą przechadzkę po terenach, akurat wyjątkowo zabłoconych tej Pory Nagich Drzew.