Trening Lodowej Łapy

[Lodowa Łapa]

Odniósł wrażenie, że kocur nie miał ochoty rozwijać tematu. Szkoda, jednak nie naciskał, bo nawet on domyślał się, że był to bolesny temat. Może uda mu się kogoś innego dopytać. Trochę już lepiej rozumiał, dlaczego mistrz jak i inne koty tak poważnie podchodzą do niebezpieczeństw zagrażających im na zewnątrz. Mimo to jakoś trudno było mu uwierzyć, że któraś z tych nieszczęśliwych sytuacji mogłaby spotkać jego. Nic już nie powiedział, a jedynie zerkał zamyślony gdzieś w dal.

Jego atak był słabszy niż mu się wydawało, że będzie, w momencie gdy do niego przystępował. Parsknął z lekką frustracją, choć taką typową dla pokojowego sparingu, a nie prawdziwej walki. Także dlatego, że poczuł na nosie łapę mistrza. Starał się teraz namierzyć inny cel. Doskoczył do prawego barku Kolczastego Kasztana i zamarkował prawą łapą atak na bok szyi, tak jakby chciał go po niej podrapać. Oczywiście pazurki były cały czas schowane! Tym razem cały czas pilnował, by zachować równowagę w razie jakiegoś popchnięcia czy innej sztuczki. Łapy miał lekko ugięte, a ogon wspomagał utrzymywanie równowagi.

[roll=1d10+1]