Trening Czystej Łapy

[Czysta Łapa]

Słowa Kałużowej Doliny dochodziło do niego jakby z opóźnieniem. Był zbytnio skupiony na tym co robi, a rzadko się zdarzało, aby tak było. Dlatego mniej więcej wyglądało to tak, że nie patrząc na wojownika po każdej uwadze wołał "co?", bo czym bez powtarzania się Kałuży automatycznie robił to co ten powiedział.
Z ogonem było trudno, jednak determinacja kocurka była silna. Zwyczajnie starał się wywijać zadkiem, przez co całkiem śmiesznie go wyginał na boki. Działało nieco opornie i te zakręty nie były tak płynne jak być powinny, mimo to był to całkiem duży sukces dla tej dwójki. Po niemałych trudach Czyścioch dopłynął do swojego mistrza i zaczął wesoło chlapać.
- Udało się, udało! - wykrzykiwał. - Jesteś ze mnie dumny, jesteś? Najdumniastejszy!? - euforia terminatora nie miała granic. I podczas kiedy Kałuża tłumaczyła jeszcze jak działa nurt też wesoło kręcił się co chwila wokół. W końcu z tego chlapania i koziołkowania zachłysnął się wodą.
Już w nieco płytszej wodzie kaszlał i próbował uratować sytuację. Nie trwało to długo, ale w jego oczach pojawiły się łzy. Wciąż miał nieprzyjemne uczucie w gardle i strasznie mu się to nie podobało.
- Czemu nie mówiłeś, że takie coś się dzieje? - roztrzęsiony powstrzymywał łzy, które już nawet kapały mu z nosa. - Kałużowa Dolino, ja nigdy nie wypłynę na większy nurt, ja nie chcę.
Prawdopodobnie była to przesadzona reakcja i już niedługo Czysta Łapa znowu wejdzie do wody. Jednak szybkość tych wydarzeń spowodowała, że był w lekkim szoku.