Korzenny Jar

[Łabędzia Szyja]

Wyrażał swoje zdanie z nastawieniem, że w zamian usłyszy kolejne kontrargumenty; nie dziwił go ani trochę sceptycyzm Oriona, bądź co bądź to, o czym Łabędź mówił, było delikatną i niemożliwą do perfekcyjnego udoskonalenia sztuką stąpania po niepewnym podłożu — jednak wciąż stanowiła styl przewodnictwa, w który prawdziwie wierzył — i naturalnie budziła wątpliwości. Widział to już w swojej karierze i rozumiał, choć niewiele mógł na to poradzić, prócz podejmowania niezmordowanych prób pokazania, że w jego interesie zawsze leżało przede wszystkim dobro Klanu.
Ale kocur postanowił zrobić coś innego i Rzeczniak zaśmiał się sympatycznie na ten niespodziewany pomysł. I intrygujący zarazem — Łabędź był ciekaw, na co Orion wpadnie i jakie wnioski wyciągną z tego na koniec. Wyglądało na to, że w drodze do legowiska Chłodnego Pyłu nie czekała ich niezręczna cisza.
— Spróbujmy — zgodził się lekko, wszak rozwiązywanie hipotetycznych konfliktów było znacznie mniej obciążające od decydowania o losach prawdziwych kotów. Bardziej mentalnie stymulujące niż wyczerpujące. — Tylko przygotuj się na falę pytań. Bezgwiezdny tkwi w szczegółach, będę potrzebował wielu informacji.
Nie wydawało mu się, by orientalny miał mieć z tym problem.
— Skoro tak mówisz... — odparł z nieznacznym poruszeniem wąsów. Raczej pokładał spore nadzieje w swoją orientację w terenie i liczył na to, że odwiedzie Wichrzaka od honorowego odprowadzenia go pod samą granicę, ale prawdę mówiąc doświadczenia podróżnicze miał skromne; dobrze było wiedzieć, że w razie co może liczyć na drobne wsparcie.
I, cóż, komu w drogę i tak dalej, prawda? Oficjalne przekroczenie granicy i tuż za nią rozpościerał się wielki świat. A gdzieś tam czekał cel ich podróży, o którym na ten moment nie chciał myśleć za dużo.

z.t.