Trening Lodowej Łapy

[Nocna Gwiazda]

Terminator walczył, jakby rzeczywiście od tego zależało jego życie, to trzeba było mu przyznać. Udało mu się też wyrwać z mojego uścisku, tym samym ratując się przed obaleniem i to chyba było wszystko, co chciałem zobaczyć. Nie szykowałem się więc do kolejnego ataku i widocznie rozluźniłem mięśnie, dając tym samym sygnał, że to koniec.
- Nie było najgorzej, choć po powiedzeniu, że wszystkie chwyty dozwolone liczyłem na więcej. Miałeś kilka okazji, żeby sypnąć mi piachem w oczy, ale ani razu z tego nie skorzystałeś. Uniki są ważne, ale musisz też atakować, jeśli planujesz walkę wygrać, niemniej przyznaję, że w starciu z dużo silniejszym przeciwnikiem jest to dobra taktyka jako gra na czas dopóki nie przybędzie pomoc. Kiedy jednak miałeś szansę zaatakować, celowałeś w moją szyję. Nie masz jeszcze na tyle siły by pozbawić przeciwnika tchu takim ciosem, więc niewiele tym zdziałasz. Lepiej celować w oczy. Jeśli je uszkodzisz, walka będzie dużo prostsza. Ja natomiast w walce zachowywałem się lis albo pies. Nie atakują łapami, opierają się na pysku i bardzo często łapią za szyję. Dobrze wybrnąłeś z ciężkiej sytuacji. Przed tobą jeszcze długa droga, ale wierzę, że będziesz w stanie się obronić. Egzamin zaliczony, ale ćwicz dalej. To tyle, mam nadzieję, że nie było tak strasznie. Jakieś pytania? - powiedziałem, wytykając wszystkie potknięcia, które zauważyłem. Oczywiście, trzeba było brać pod uwagę również stres, jednak w trakcie prawdziwej walki mógł on być jeszcze większy, więc o tym też trzeba było pamiętać. Nie było idealnie, przed młodzieńcem jeszcze długa droga, ale miałem nadzieję, że wyciągnie z tego jak najwięcej i dalej będzie pracował. Nie było źle, ale zawsze może być lepiej.