Obgryzione Drzewa

[Wyjąca Wilczyca]

Tak niestety bywało i sama Wilk miała ongiś okazję by się o tym przekonać kiedy to jej ukochany nieżyjący już brat Grzybowy Grzbiet przechodził z Gromu do Rzeki. Obiecywał jej, że codziennie będą się widywać na granicy, że opowie o wszystkim co u niego a nawet, że przedstawi jej Topik i w późniejszym czasie ich dzieci. Niebiesko-srebrzysta kotka bardzo często przesiadywała potem na granicy z Rzeką z nadzieją wypatrując Huby, ale od chwili rozstania nie dane im było już nigdy więcej się zobaczyć. Zdawała sobie więc dokładnie sprawę z tego co musi czuć jej bliska przyjaciółka każdego dnia w napięciu wyczekując jakichkolwiek wieści od niej, zwłaszcza że przy ich rozstaniu nie było nawet pewności czy Łabędzia Gwiazda ją przyjmie. Na widok przybyłej medyczki uśmiechnęła się ciepło i przytuliła do niej mocno, była szczęśliwa że ponownie mogą się zobaczyć.
Hej! Tak Nurcik, co prawda znowu jako terminatorka Wyjąca Łapa, ale to raczej niewielka cena jeżeli w zamian za to mogę być szczęśliwą Rzeczniaczką u boku mojego ukochanego Strumyka. Przepraszam, że tak późno, Słoneczna Plamka pomaga mi się dostosować do życia w nowym klanie. No a co tam u ciebie? Jak się trzymasz? – spytała po ich serdecznym powitaniu.